Ne yapsak ki?

Üç gündür evden çıkmayan bir minik ne yapar. Tabi ki sıkıntıdan sağa sola sataşır, üf der püf der, mızıldanır durur. Şu meşhur Harvey Karp (doğru mu yazdım?) boşuna dememiş çocuk büyütmek için bir köy gerekir, iki kişinin yapabileceği bir iş değil diye. Kesinlikle katılıyorum. Cumartesi annemlerin uğramasını saymazsak üç gündür bir başımızayız ailecek.

Bir ara ne yapsam da oyalasam şunu derken aklıma nerden duyduğumu hatırlamadığım hikaye uydurma oyunu geldi. Önce o bana üç kelime söyledi ve ben bir hikaye uydurdum kelimelerden. Sonra ben ona üç kelime söyledim; civciv, çimen, top. Hemen başladı anlatmaya. Bir zamanlar bir küçük bir civciv varmış. Otların arasında dolaşırkeeen karnı acıkmış. O da biraz çimen yemiş. Sonra da otların arasında bir top bulmuş ve oynamış.

Kabul ediyorum kelimeleri kolaydı. Hikaye de oldukça basit ve kısa. Ama yine de dinlerken ağzım kulaklarımdaydı :)

Birde unutmamak için birkaç gün önceki bir diyalogu yazıp kaçayım.

C: Anne arabalar kirli  mi olur?

A: Evet canım dışları kirli, baksana tozlu hep.

C: Nedeen? -beklediğim soru- 

A: Çünkü yollardaki tozlar arabaların üstüne geliyor.

C: Keşke arabalar yoldan gitmese anneeee.

A: Ya nasıl gidecekler?

C: Uçarak gitselerdi bulutlara değerlerdi. Üstlerine hep bulut parçaları gelirdi. Arabalar da bulutlu olurdu annee! Hiiihiihihhii :)

Akıllı miniğim benim, uçan arabayı da sen tasarlarsın belki.

Not: Antibiyotik vermeden düştü ateşi bugün. Enerjisi ve neşesi düne göre iyi durumda. Doktoru silesim vardı zaten, bu da bardağı taşırdı.